آموزش حضوری ویروس کرونا

بیانیه‌ آموزش حضوری کودکان در زمان همه‌گیری ویروس کرونا

متخصصان کودک محلی (local pediatricians) همراه با انجمن متخصصان کودکان آمریکا(American academy of pediatrics) و مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های واگیردار (CDC) بیانیه‌ای را برای آموزش حضوری کودکان صادر نمودند:

در شرایطی که امروزه ترس و تردید دامن‌گیر جوامع شده است. ما اطلاعات قابل اعتماد و به روزی را بر اساس داده‌های جهانی گردآوری کرده‌ایم. لطفا در نظر داشته باشید که ممکن است این موارد با وجود اطلاعات جدیدی که در اختیارمان قرار خواهد گرفت تغییر کنند و ما باید انعطاف‌پذیر بوده و مطابق شواهد معتبر عمل کنیم.

تا به حال اطلاعات نشان می‌دهند که کودکان منتشرکننده اولیه ویروس کووید ۱۹ نمی‌باشند. آن‌ها به شکل باورنکردنی‌ای این ویروس را کنترل کرده‌اند و فقط به شکل یک سرماخوردگی معمولی و یا کاملا بدون علامت آن را بروز داده‌اند. به خصوص کودکان کوچکتر بیشتر ممکن است که نوع جدید ویروس کرونا را از ارتباط نزدیک با بزرگسالان دریافت کنند تا اینکه خود ناقل آن به دیگران باشند.

نشان داده شده است که انتشار این ویروس از کودکان بدون علامت، بسیار نادر است. با وجود استثناهایی از این مورد، اطلاعات به دست آمده تا به امروز حاکی بر آن است مراکز آموزشی که در سراسر جهان از بهار آغاز شده‌اند هیچگونه انتقالی را تجربه نکرده‌اند.

در زمان این همه‌گیری بسیاری از کمپ‌های روزانه و مهدکودک‌ها به کار خود ادامه داده و به صورت کاملا ایمن از کودکان نگهداری می‌کردند. در این مراکز از جمله مرکز مراقبتی روزانه YMCA که شامل چهل‌هزار کودک ۰-۱۴ سال است و مرکز نگهداری کودکان نیویورک که شامل ده‌هزار عضو است و شهریست که در بالاترین سطح بحران این بیماری بوده تابه‌حال هیچگونه فاجعه و یا حتی شیوعی گزارش نشده است. اطلاعات اولیه اخیر از مهدکودک‌های سنت لوییس هم این موضوع را تایید کرده‌اند.

ما با توجه به تجربه این مراکز فهمیدیم که با رعایت پروتکل‌های کنترل بیماری مانند ماندن در خانه به هنگام مریضی، استفاده از ماسک، رعایت فاصله‌گذاری اجتماعی در صورت امکان، شستن و ضدعفونی کردن دست‌ها و… می‌توانیم به خوبی روند آموزش کودکان را به صورتی‌که برای خودشان و مربی ها ایمن باشد ادامه دهیم. با این وجود ما نمی‌توانیم این خطر را ریشه‌کن کنیم ولی با راه‌حل‌های داده شده به شکل تاثیرگذاری می‌توانیم آن را کاهش دهیم.

عدم حضور کودکان در کلاس‌های درس مانع از احتمال درگیر شدنشان به ویروس کووید ۱۹ از محیط وجامعه نمی‌شود. وقتی دانش‌آموزان به مدرسه نمی‌روند، والدین مجبور به کناره‌گیری از شغل خود شده و یا باید دنبال شخصی مسئولیت‌پذیر برای نگهداری از کودکشان در خانه بگردنند. بعضی از خانواده‌ها بچه‌ها را به مراکز آموزشی می‌فرستند در صورتی که بعضی دیگر کار‌های آموزشی را در طول هفته تقسیم کرده و خود به بچه‌ها آموزش می‌دهند. این موضوع به یادگیری کودکان خدشه وارد کرده و گاهی اوقات حس امنیت در خانه ماندن را از بین می‌برد.

در مراکز آموزشی از طریق طبقه‌بندی کودکان به گروه‌های کوچک و استفاده از ماسک می‌توانیم تا حد زیادی میزان مواجهه کودکان با خطر را کنترل کنیم. کودکان بیرون از فضای آموزشی بدون ماسک و در مکان‌های بدون کنترل که ریسک ‌آن در مقایسه با آموزش حضوری بیشتر است تردد کرده و منجر به افزایش آمار در جامعه می‌شوند.

در زمان همه‌گیری این بیماری، خطر آلوده شدن وجود دارد ولی باید در نظر گرفت که فعالیت‌های جمعی و حضور در اماکن عمومی منبع بزرگتری از احتمال انتقال بیماری نسبت  به کلاس‌های درسی‌ است که زیر نظر یک فرد بزرگسال مسئولیت پذیر اداره می‌شود.

آموزش از راه دور مشکلاتی را به همراه دارد مانند اینترنت ضعیف، عدم همکاری و مشارکت کودکانی که از طریق برنامه‌های آنلاین به راحتی قادر به برقراری ارتباط نمی‌باشند و مواجهه با کمبود پرستاران کودکی که باید همزمان آموزش کودکان را بر عهده داشته و به دیگر مسئولیت‌ها نیز رسیدگی کنند.

پیامد‌های آموزش‌ از راه دور در آینده مشخص شده و تا سال‌ها ماندگار خواهد ماند. در حال حاضر ما شاهد افزایش قابل توجهی از کودک‌آزاری در اورژانس اطفال و در حال درمان افسردگی کودکان در مطب‌های متخصصین کودک هستیم. علاوه بر کاستی‌های آموزش از راه دور، کودکان موقعیت‌های مهم زیادی از جمله صحبت کردن، ورزش‌درمانی، ارزیابی اختلالات یادگیری، برقراری روابط اجتماعی و استفاده از خدمات مشاوره‌ای را از دست داده‌اند. همچنین وعده‌های غذایی مثل صبحانه و نهار مدرسه موقعیتی برای تشخیص و رفع مشکلات تغذیه‌ای میباشد که با نرفتن به مراکز آموزشی از آن هم بی‌بهره مانده‌اند.

متاسفانه تنها جاهایی که در کشور تعطیل یا نیمه تعطیل مانده‌اند مراکز آموزشی کودکان می‌باشند. در صورتی که در زمان افزایش انتقال بیماری، دیگر مشاغل به فعالیت خود ادامه داده‌اند. اما با سختگیری بیشتر در محدودیت‌ها و اعمال تغییراتی در نحوه فعالیت‌ها، ایجاد محیطی‌ امن امکان‌پذیر است. مانند دیگر مشاغل ضروری، مراکز آموزشی هم راهکار‌های خلاقانه و معتبری جهت ایمن نگه داشتن کودکان و کارکنان در نظر گرفته‌اند. برای نمونه می‌شود به مشخص کردن مکانی خاص برای خوردن چاشت و غذا، با فاصله گذاشتن میز و صندلی‌ها، تعیین کردن پروتکل‌هایی برای زدن ماسک، نحوه استفاده از فضا‌های مختلف مدرسه و رعایت کامل بهداشت و ضدعفونی کردن سطوح اشاره کرد.

اگر مناطق مورد نظر اجازه بازگشایی انواع مشاغل را داده‌اند، این مراکز آموزشی نیز باید باز بمانند.

شما چگونه می‌توانید کمک کنید؟

اگر در مکان‌های مختلف فاصله‌گذاری به درستی انجام شود ایمنی کودکان و کارکنان بیشتر می‌شود. در نتیجه این بسیار مهم و حیاتی است که همگی فاصله‌گذاری اجتماعی را رعایت کنند. به تمامی پروتکل‌ها عمل کنند. ماسک بزنند. دست‌ها را بشورند. در صورت مریضی خود یا نزدیکان در خانه بمانند. دایره ارتباطات را کوچکتر کنند و در گردهمایی‌های بزرگ  شرکت نکنند. با رعایت این موارد یکی از بهترین کار‌ها فرستادن کودکان به مراکز آموزشی است که جایی امن به حساب می‌آیند.

رفتن به مراکز آموزشی از مهمترین کارهای یک کودک است و معلمان نقشی اساسی در جامعه ایفا میکنند. آموزش حضوری مهمترین کاری است که می‌توان برای حفظ سلامتی، امنیت و روابط اجتماعی کودکان انجام داد. لطفا به خاطر جوانترین اعضای جوامعمان در انجام این کار به ما ملحق شوید.

 

ترجمه و تنظیم : روشنک رشیدپور

منبع:https://www.riverbender.com/articles/details/letter-to-the-editor-local-pediatricians-with-american-academy-of-pediatrics-and-cdc-share-strong-recommendation-for-inperson-schooling-44244.cfm

Thank you

Staci R Young, MD

Laura Hill, MD

Elizabeth Satterly, MD

Liza Harrison, MD

Jason G. Newland, MD MEd

Stephanie Lorts, MD

Alison Cosa, MSN, FNP-C

David A. Rosen, MD PhD

Rachel Orscheln, MD

Jamil Rana, MD

Jarod Skouby, MD

Kathie Wuellner, MD

Katie Plax MD

Joseph R. Hageman, MD

Kristin Stahl, MD

David B Herman MD

Mark Mcgranahan, MD

Lori Eberhart, MD

Jean Wagner, MD

Jill Johnston MD

Jennifer Krick, MD

Debra Feldott-Johnson, MD

Joseph Hageman, MD

Lizbeth Didriksen MD

Steffanie Keth, CPNP

Janice Robinson, MD

Dana Aronin, CPNP

Katy Talerico, MD

Mia Ganninger, MD

Brianna Wood, FNP-BC

Peg Schmandt, MD

Andrea Mouldon, PNP

Katherine Kreusser, MD

Michael Hunt, MD

Ameera Nauman, MD

Mary Jo Hernandez, MD

Theodore Kremer, MD

Robert Kellow, MD

Amanda Parsley, DO

Nidhi Kukreja, MD

Christopher Prater, MD


Lori Buffa, MD

James Uhles, MD

Jennifer Perez, MD

Rachel Caskey, MD

Caryn Garriga, MD

Angela M Jones, MD

Abby Kushnir, MD

Christopher Wangard, MD

Christie Bayer, MD

Michael Carney, MD

Kent Killian, MD

Carolyn Smith, MD

Duha Al-Zubeidi, MD

Julie Mayer, MD

Mary S. Meyer, MD

Jay Epstein, MD

Craig A. Spiegel, M.D

Pradeep Reddy, MD

Jeremy Gerwe, MD

Bindu Reddy, MD

Amy Gerwe, MD

Carline Mbeumo, MD

Izaskun Iglesias, MD

Ronald Chediak, MD

Hind Al -Sharif, MD

Dana E. Ankney, MD

Kristin Wenger, MD, PhD

Ramona Eppler, RN, CPNP

Kathryn Wade, MD

Leanne Depalma, MD

Alla Dorfman, MD

Randy Sterkel, MD

Kristine Groppel, MD

Christina Ruby-Ziegler, MD

Alison Oswald, MD

David Sonderman, MD

Kristen Theobald-Hazel,DO

Alicia Idler, MD

Karin Clauss, MD

Jeremy Moll, MD

Alison Nash, MD

Lora Collier, MD

David Hartenbach, MD

Karla Keaney, MD

Hildegard Emslander MD

Matthew Dougherty, MD

John Madden, MD

Sarah AuBuchon, MD

Trina Blythe MD

Juanita Polito-Colvin

Micheal Adonis, MD

Dr. Zach Johnson, D.O.

1 نظر

    اهورا مهدوی
  • چه خوب و اميدوارکننده. چقدر عالي که احساس ما با يافته هاي جهاني همسو هست.

ارسال پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

در حال اعتبار سنجی لطفا منتظر بمانید ...
اعضای سایت مهرآیین

گروه های ارتباطی

تالارها و کلاس های مهرآیین

در برنامه های آموزشی مهرآیین شرکت کنید و فعالیت های کودک خود را در سایت ارسال نمایید